Аддзел псіхалагічнага і сацыяльна-педагагічнага суправаджэння

Станаўленне асобы ліцэіста адбываецца, перш за ўсё, на ўроку. Таму настаўнік імкнецца павысіць цікавасць да вучэння на кожным этапе ўрока праз індывідуальную, самастойную, групавую працу, дыферэнцыраваны падыход, гульню, Стварэнне сітуацыі поспеху на ўроку. Заданніі матэрыял падбіраць так, каб ён быў даступны па выкладу, маляўніча аформлены, меў элементы займальнасці, спаборнасці, утрымліваў звесткі і факты, якія не выходзяць за рамкі навучальных праграм.

1. Прадастаўленне частковай свабоды выбару.
2. Цікавасць і радасць павінны быць асноўнымі перажываннямі ліцэіста ў працэсе навучання.
3. Пры навучанні неабходна ўлічваць запыты, інтарэсы і памкненні дзяцей.
4. Самай магутны стымул у навучанні «атрымалася!!!» Адсутнасць гэтага стымулу, азначае адсутнасць сэнсу вучобы. Трэба навучыць разбірацца дзіцяці ў тым, што яму незразумела, пачынаючы з малога. Адну вялікую задачу разбіць на падазадыч так, каб дзіця змог самастойна іх зрабіць. Калі, дзіця ў нейкім выглядзе дзейнасці дасягне майстэрства, то ўнутраная матывацыя будзе расці.
5. Рост упэўненасці ў сабе, сваіх сілах спрыяе ўзмацненню ўнутранай матывацыі.
6. Адзначайце дасягненні дзіцяці. Ацэнка яго дасягненняў дапаможа працягнуць навучанне. Напрыклад,спіс поспехаў можа спрыяць таму, каб ён стаў самастойным.
7. Не караць за няўдачу, няўдача сама па сабе з'яўляецца пакараннем. Страхі напружанасць абцяжарваепрацэс навучання. Няўдачызніжаюцьматывацыю.
8. Для ліцэі стаў важная сама асоба настаўніка (вельмі часта нават сумны матэрыял, які тлумачыцца любімым настаўнікам, добра засвойваецца).
9. Правільна падаваць змест вучэбнага матэрыялу, каб гэта было цікава.
10. Змяняць метады і прыёмы навучання.
11. Па магчымасці старацца на ўроку часцей звярнуцца да кожнага які навучаецца, ажыццяўляючы пастаянную «зваротную сувязь» – карэктаваць незразумелае або няправільна зразуметае.
12. Пастаянна і мэтанакіравано займацца развіццём якасцяў, якія ляжаць у аснове развіцця пазнавальных здольнасцяў: шпаркасць рэакцыі, усе віды памяці, увага, уяўленне.

Што неабходна ўлічваць педагогам, каб працэс навучання, выхавання і развіцця ішоў больш раўнамерна, паслядоўна і эфектыўна?

• Ўлічваць не толькі навучальныя дасягненні ліцэіста, але і яго здароўе, сямейныя цяжкасці, Умовы побыту і іншыя аб'ектыўныя фактары, якія ўплываюць на фарміраванне асобы дзіцяці.
• Ўлічваць цяжкасці адаптацыі ліцэістаў пераходныя перыяды.
• Ўлічваць індывідуальныя асобасныя асаблівасці ліцэістаў.

Што неабходна пісьменна ажыццяўляць?

• Адсочванне ходу развіцця працэсаў навучання, выхавання.
• Працэс сацыялізацыі дзіцяці ў калектыве.

Што дапаможа дзіцяцівучыццабольш паспяхова?

• Псіхолага-педагагічная падтрымка кожнага дзіцяці.
• Арыентацыяна поспех.
• Назіранне, кіраўніцтва, карэкцыя дынамікі развіцця інтэлекту, творчых здольнасцяў.
• Набыццё навучэнцамі трывалых ведаў з магчымасцю выкарыстання іх у новых сітуацыях.
• Фарміраванне агульных навучальных уменняў і навыкаў.
• Захаванне наяўнага запасу здароўя навучаюцца ў працэсе атрымання сярэдняй адукацыі.